Czas, w którym pacjent psychiatryczny rozpoczyna terapię na oddziale psychiatrycznym, to okres kiedy bliscy przeżywają dramat związany z uświadomieniem sobie, że syn, córka, rodzic, rodzeństwo czy małżonek musi być leczony psychiatrycznie, kiedy przyszłość stoi pod znakiem zapytania, dużo jest w niej niejasności, a dotychczasowe plany ulegają zmianie. Pojawia się też wstyd związany z chorobą psychiczną w rodzinie i z pobytem osoby chorej w szpitalu psychiatrycznym. Bardzo często, rodzina wpada w apatię i bezsilność, nie radzi sobie z nową sytuacją.

Sposobem na poradzenie sobie z trudnym okresem w życiu rodziny jest porada i wsparcie psychologa, czy też interwencja kryzysowa.

Praca psychologa polega na:

• wspieraniu rodziny,
• edukacji na temat choroby psychicznej,
• informowaniu rodziny o możliwościach profesjonalnej pomocy,
• dostarczeniu wiedzy na temat umiejętności rozmawiania, wspierania oraz pomagania chorym w trudnych sytuacjach,
• pomocy w osiągnięciu równowagi całej rodziny i jej członków.

Członkowie rodziny:

• nie powinni wycofywać się, na ile to możliwe, z dotychczasowych aktywności rodzinnych, społecznych i zawodowych,
• powinni rozmawiać na temat choroby, swoich uczuć i emocji oraz dręczących pytań z tym związanych,
• mogą szukać pomocy w ośrodkach, instytucjach oraz organizacjach,
• mogą współpracować z lekarzem psychiatrą, psychoterapeutą osoby chorej.

Pamiętaj !!!
Rola rodziny w procesie zdrowienia pacjenta i późniejszym funkcjonowaniu jest bardzo ważna.